تبلیغات
اسلام بدون وهابیت -شیعه جنوب
سیرى در ملكوت |

جابر بن یزید جعفى مى‏گوید: از امام باقر علیه السلام پرسیدم: مراد از ملكوت آسمان و زمین كه به حضرت ابراهیم خلیل الله علیه السلام، ارائه نمودند چیست؟ همان واقعه‏اى كه خداوند متعال در قرآن شریف آن را یادآور شده و مى‏فرماید: «و كذلك نرى ابراهیم ملكوت السموات والارض‏»  ; «و این چنین ملكوت آسمان‏ها و زمین را به ابراهیم نشان دادیم.» پس دیدم كه دست مبارك خود را به جانب آسمان برداشت و به من فرمود: نگاه كن تا چه مى‏بینى؟ من نورى دیدم كه از دست آن حضرت به آسمان متصل شده بود، چنانكه چشم‏ها خیره مى‏شد. آنگاه به من فرمود:


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در سه شنبه 10 آبان 1390 و ساعت 01:11 ب.ظ
مسائل علمى در زمان امام باقر(ع) | معصومین ,

در فصول المهمة آمده است: آن حضرت را بدین لقب (باقر) مى‏خواندند زیرا علوم را مى‏شكافت و باز مى‏كرد.در صحاح آمده است: «تبقر، یعنى توسع در علم» .و در قاموس گفته شده است : محمد بن على بن حسین را باقر مى‏خواندند چون در علم تبحر داشت.در لسان العرب نیز ذكر شده است: آن حضرت را باقر مى‏خواندند چرا كه علم را مى‏شكافت و به اصل آن پى مى‏برد و فروع علم را از آن استنباط مى‏كرد و دامنه علوم را مى‏شكافت و وسعت مى‏داد.ابن حجر در صواعق مى‏نویسد: «او را باقر مى‏خواندند و این كلمه از «بقر الارض» اخذ شده است، یعنى آنكه زمین را مى‏شكافد و مكنونات آن را آشكار مى‏كند.زیرا او نیز گنجینه‏هاى نهانى معارف و حقایق احكام و حكمتها و لطایف را كه جز از دید كوته نظران و ناپاكان پنهان نبود، آشكار مى‏كرد.» از این رو درباره وى گفته مى‏شد كه آن حضرت شكافنده علم و جامع آن و نیز آشكار كننده و بالا برنده علم و دانش است.در تذكرة الخواص نیز آمده است: او را باقر لقب داده بودند زیرا در اثر سجده‏هاى فراوان، پیشانى‏اش شكاف برداشته بود.برخى هم گویند چون آن حضرت از دانش بسیار برخوردار بود او را باقر مى‏خواندند.آنگاه به نقل سخن جوهرى در صحاح مى‏پردازد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در سه شنبه 10 آبان 1390 و ساعت 01:05 ب.ظ
زندگانی امام باقر علیه السلام | معصومین ,

ابو جعفر، امام محمد باقر (ع) پنجمین آفتابى است كه بر افق امامت، جاودانه درخشید.زندگیش سراسر دانش و ارزش بود، از این رو باقر العلوم نامیده شد، یعنى شكافنده دشواریهاى دانش و گشاینده پیچیدگیهاى معرفت.

ولادت

حضرت ابو جعفر، باقر العلوم، در شهر مدینه تولد یافت.و بر اساس نظریه بیشتر مورخان و كتابهاى روایى، تولد آن گرامى در سال 57 هجرى بوده است. (1) این نقل، با روایاتى كه نشان مى‏دهد امام باقر (ع) به هنگام شهادت جد خویش ـ حسین بن على (ع) ـ در سرزمین طف حضور داشته و سه سال از عمرش مى‏گذشته است هماهنگى دارد. (2)

در روز و ماه ولادت آن حضرت نیز نقلهاى مختلفى یاد شده است:

الف ـ سوم صفر 57 هجرى. (3)

ب ـ پنجم صفر 57 هجرى. (4)

ج ـ جمعه اول رجب 57 هجرى. (5)

د ـ دوشنبه یا سه شنبه اول رجب 57 هجرى. (6)

بیشتر محققان با ترجیح نظریه نخست، یعنى سوم صفر آن را پذیرفته‏اند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در سه شنبه 10 آبان 1390 و ساعت 12:59 ب.ظ
نگاهی به زندگی امام هادی علیه السلام | معصومین ,

ابو الحسن على بن محمد(ع)، امام دهم از ائمه اثنى عشر(ع)و دوازدهمین معصوم از چهارده معصوم(ع) است.

 مشهورترین القاب آن حضرت«هادى»و«نقى»است و نزد شیعه امامیه ایران به امام على النقى معروف است.كنیه آن حضرت ابو الحسن است و چون پیش از ایشان حضرت امیر(ع)و حضرت رضا(ع)نیز كنیه ابو الحسن داشته‏اند ایشان را ابو الحسن ثالث مى‏گویند.

 آن حضرت به جهت سكونت ممتد در سامرا به«الفقیه العسكرى» نیز معروف بود، زیرا شهر سامرا شهرى نظامى و به«العسكر»معروف بوده است و بعضى گفته‏اند«عسكر»محله‏اى از سامرا بوده است كه آن حضرت و فرزند ارجمندش امام یازدهم در آنجا سكونت داشته‏اند و به آن شهرت یافته‏اند.


نوشته شده توسط شیعه در پنجشنبه 12 خرداد 1390 و ساعت 07:32 ق.ظ
نگاهی به زندگی امام جواد علیه السلام | معصومین ,

ابو جعفر محمد بن على(ع)نهمین امام از ائمه اثنى عشر(ع)و یازدهمین معصوم از چهارده معصوم(ع) است.

 تولد آن حضرت به اشهر اقوال در مدینه در 15 یا 19 رمضان و یا 10 رجب سال 195 ه.ق. و وفات ایشان در آخر ذو القعده سال 220 ه.ق. در بغداد اتفاق افتاد.خطیب بغدادى در تاریخ بغداد(3/55)وفات آن حضرت را روز سه شنبه پنجم یا ششم ذو الحجه سال 220 ه.ق. گفته است.قبر آن حضرت در مقابر قریش نزدیك قبر جدش امام موسى الكاظم(ع) است.

 مادر ایشان ام ولد و در اصل مریسیه یا نوبیه(از مردم نوبى)بوده است و نامش را به اختلاف سكن یا سبیكه و یا دره و ریحانه نوشته‏اند و ظاهرا حضرت رضا(ع) او را به خیزران  موسوم ساخته است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در پنجشنبه 12 خرداد 1390 و ساعت 07:29 ق.ظ
تحریف قرآن در کتابهای اهل سنت | عقاید وهابیت ,
هیاهوهای پر از نیرنگ وهابیان سیه دل را حتما در باره اعتقاد شیعیان به تحریف قرآن شنیده اید که با کنکاش درلابلای کتابهای تفسیری و روائی و دستیابی به اندک نقلهای بی اساس و ضعیف قرنها است که تشیع را با این چماق می کوبند اما از محتوای کتابهای خود یا غافلند و یا خود را به نفهمی می زنند، پس اکنون بشنوید وبخوانید فرمایشات جناب ابو داود سجستانی عالم صاحب نام سنی را که در« کتاب المصاحف» «باب ما غیر الحجاج فی مصحف عثمان» که این چهره منفور تاریخ اسلام چه تغییراتی را در کتاب خدا قرآن بوجود آورده است، البته امکان دارد که  با توجیه عوام فریبانه راهی برای فرار بیابند اما این نمایشهای تاریخی هیچ  ابهامی بر نمی تابد ودست دروغگویان را باز و آنان را رسوا می کند.
متن عربی:

صور من كتاب المصاحف للسجستانی - باب ما غیّر الحجاج (تحریف القرآن + محاولة تزویر)
السلام علیكم أیها الأخوة الموالین و رحمة الله و بركاته ،
هذه صور من كتاب المصاحف لأبی داود السجستانی و الذی أورد فیه باباً أسماه ( باب ما غیّر الحجاج فی مصحف عثمان ) و فیه كفایة لإثبات قوله بتحریف القرآن و هو عالم من علماء أهل السنة و الجماعة و من الممدوحین الثقات أیضاً كما سنورد لاحقاً.
كانوا یتعذرون بأن المصاحف جُمعت على عهد عثمان و تم إحراق المحرف منها ، فبقیت النسخة التی بین أیدینا و هی كما أنزلها الله سبحانه و تعالى على نبیه المصطفى محمد (ص) ، للأسف لن یبق لهذا الكلام قائمة فی موقفنا هذا لأن الكلام فیما غیّره الحجاج فی المصحف الشریف لا قبل عثمان و لا هم یحزنون.
نحب أن ننوه أیضاً أننا لاحظنا محاولة تزویر بین الطبعة القدیمة و الحدیثة للكتاب؛ سنقوم بتوجیه أنظاركم الكریمة إلیها مع الموضوع.
أولاً: الطبعة القدیمة لكتاب المصاحف و صور لباب ما غیّر الحجاج فی مصحف عثمان:


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در چهارشنبه 21 اردیبهشت 1390 و ساعت 12:57 ب.ظ
گناه با فتواهای شرعی وهابیت | عقاید وهابیت ,
بنا به فتوای وهابی ها اگر زنی پسر غیر بالغ یا دیوانه ای را وادار به زنا با خودش نماید حد زنا بر آن زن جاری نمی شود و فقط تعزیر می شود.
این که این فتوا کجا کار برد دارد جای سوال مهم دارد؟

ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در چهارشنبه 21 اردیبهشت 1390 و ساعت 12:51 ب.ظ
صدق الله العظیم در آخر قرائت قرآن و همچنین بوسیدن قرآن بدعت است | عقاید وهابیت ,
بوسیدن قرآن و بر چشم وصورت مالیدن آن بدعت وحرام است.
این فتوایی است صادر شده از طرف مفتیان دیار وحی، اما آیا حرمت گذاشتن به کتاب مقدس وآسمانی مسلمانان با کدام منطق ودلیل عقلی  ناسازگاری دارد؟ 

ادامه مطلب
نوشته شده توسط شیعه در چهارشنبه 21 اردیبهشت 1390 و ساعت 12:37 ب.ظ
نوشته های پیشین
+ سیرى در ملكوت + مسائل علمى در زمان امام باقر(ع) + زندگانی امام باقر علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام هادی علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام جواد علیه السلام+ تحریف قرآن در کتابهای اهل سنت + گناه با فتواهای شرعی وهابیت+ صدق الله العظیم در آخر قرائت قرآن و همچنین بوسیدن قرآن بدعت است+ تسلیت+ شهادت به كفر مسلمانان، شرط ورود به آیین وهّابیّت+ محمّد بن عبد الوهّاب و تكفیر مسلمین و جهاد با آنان+ ابن تیمیه و تكفیر مسلمین و قتل آنان+ جنایت یزید در مدینه+ نکات تأمل بر انگیز در تشرّف آیت‌الله حاج شیخ اسماعیل نمازی شاهرودی+ صحیح بودن سند زیارت عاشورا در بیانی از ایت الله شبیری زنجانی

صفحات: 1 2 3 4 5 6 7 ...

استفاده از مطالب این وبلاگ آزاد می باشد

به امید شناخت حق