تبلیغات
اسلام بدون وهابیت -شیعه جنوب - نشانه‏هاى ظهور حضرت مهدى(ع) 2
نشانه‏هاى ظهور حضرت مهدى(ع) 2 | معصومین , عقاید شیعه ,

- طلوع خورشید از مغرب

آیا واقعا، خورشید از مغرب طلوع مى‏كند؟ یا این كه طلوع آفتاب از مغرب، كنایه از طلوع جمال آن حضرت از مكه معظمه، است، مرحوم مجلسى مى‏گوید: آنگاه كه امیر مؤمنان على(ع) علایم ظهور را براى اصحاب خویش چون: «اصبغ‏بن‏نباته‏» و «صعصعة بن صوحان‏» بیان مى‏فرمود چنین گفت: طلوع آفتاب از مغرب. «نزال بن سبره‏» از «صعصعة‏» پرسید مراد امیرالمؤمنین(ع) از این كلام چیست؟ «صعصعه‏» گفت: یابن سبره كسى كه عیسى بن مریم(ع) پشت‏سر او نماز مى‏گزارد، امام دوازدهم از طبقه نهم از اولاد حسین بن على(ع) است و او است آن آفتابى كه از مغرب طلوع و در میان ركن و مقام ظاهر مى‏شود و روى زمین را از كفر و فسق و اعتقادات باطل پاك مى‏گرداند. (1)

5  - طلوع ستاره‏اى از مشرق كه مانند ماه مى‏درخشد و روشنى مى‏بخشد، این ستاره به شكل ماه جدید و دوطرف آن به گونه‏اى كج مى‏باشد كه نزدیك است از كجى به هم وصل شود و چنان درخشندگى داشته باشد كه چشمها را خیره سازد «طلوع نجم بالمشرق یضئ كما یضئ القمر ثم ینعطف حتى یكاد تلتقى طرفاه‏». (2)

6 - ستاره‏هاى دنباله‏دار

در برخى از روایات طلوع ستاره‏هاى دنباله‏دار از علایم ظهور به حساب رفته است چنان‏كه امیرالمؤمنین(ع) مى‏فرماید: «و طلوع الكواكب المذنبة واقتران النجوم‏». (3) و همچنین فرمود: «و بدا لكم النجم ذوالذنب من قبل المشرق و لاح لكم القمر المنیر فاذا كان ذلك فراجعوا التوبة» (4)

«یعنى براى شما ستاره دنباله‏دارى از جانب خاور آشكار و ماهتاب پرفروغى ظاهر مى‏شود در این هنگام به توبه باز گردید، و در برخى از علامات، ظهور ستاره دنباله‏دار را در نزدیك جدى به نگارش آورده‏اند».

علامه مجلسى(قدس‏سره) ذیل كلام امیرالمؤمنین(ع) مى‏نویسد:

گفته شده است این سخن اشاره است‏به ستاره دنباله‏دارى كه در سال‏839 هجرى پدید آمد، درحالى كه خورشید در اوایل میزان[مهرماه] بود، این ستاره ذوذنب نزدیك مجموعه ستارگان «اكلیل شمالى‏» بود، سپس به تدریج از نور آن كاسته و پس از هشت ماه به‏طور كلى محو گردید.

در زمان ما[مجلسى دوم] در سال 1075 ستاره دنباله‏دارى بین مشرق و قبله مشاهده گشت كه داراى طلوع و غروب بود، حركت آن سریع و از مغرب به مشرق(توالى) بود و پس از دو ماه ناپدید شد، لیكن نمى‏توان گفت مراد آن حضرت حتما این زمانها بوده است. (5)

پژوهشى پیرامون ستاره‏هاى دنباله‏دار

ستارگان دنباله‏دار اجرامى آسمانى مى‏باشند كه داراى شكل منحصر به فرد و اندزاه‏هایى بزرگ گهگاه ظاهر مى‏شوند. ستاره دنباله‏دار كه با چشم غیر مسلح چون ماه بى‏حركت‏به نظر مى‏آید، در واقع با سرعت صدها كیلومتر در ثانیه حركت مى‏كند، سرعت دقیق آن را مى‏توان از تغییر مكان آن نسبت‏به ستارگان ثابت تعیین كرد.

تعداد ستاره‏هاى دنباله‏دار تا 10 عدد احتمال مى‏رود. ولى تاكنون حدود هفتصد(700) ستاره دنباله‏دار شناخته شده و هر ساله نیز چند عدد ستاره دنباله‏دار جدید كشف و رصد مى‏گردد.

حدود 260 عدد آنها در مدارهاى بسته و كشیده دور مى‏زنند و بسیارى از آنها چندین بار به جانب زمین باز گشته و مشاهده شده‏اند، و تعداد 370 عدد از آنها داراى مدارى هذلولى یا سهمى هستند كه پس از یك بار نزدیك شدن به زمین و مشاهده آنها دیگر دیده نخواهند شد. در حدود 45 ستاره دنباله‏دار در جهت‏سیاره‏ها حركت مى‏كنند(از مغرب به مشرق) و نقطه حضیض مدارى آنها نزدیك به مدار سیاره مشترى و عضوى از خانواده مشترى هستند. مدار این ستاره‏ها بیضى است و اغلب آنها به سمت صورت فلكى غول (هركول) كه همه منظومه شمسى با سرعتى معادل 20 كیلومتر در ثانیه به طرف آن درحركت است، پیش مى‏روند.

ساختمان ستاره‏هاى دنباله‏دار

ستاره‏هاى دنباله‏دار از ذرات شهابى همراه با هسته جامد بزرگ تشكیل شده‏اند، و همه آنها به وسیله جرمى از گاز كما ( Coma) احاطه شده كه از مولكولها و اتمهاى آزاد شده از ناحیه هسته تشكیل یافته و از عناصرى همچون دو اتم سبك نظیر OH (هیدروكسیل(، ك. و ورم (K, Wurm) ، پى، سوینگز (P, Sings) و گروهى از مولكولهاى مادر نظیر متان (C H4) را بربر دارند.

در زمین بعضى از این عناصر به شكل گاز آمونیاك یا مایع آب وجود دارند اما «سوینگز»و «ورم‏» خاطرنشان ساخته‏اند كه این عناصر در ستاره‏هاى دنباله‏دار به شكل جامد وجود دارند، همچون یخ معمولى در مورد آب و یخ آمونیاك، و یخ متان و غیره كه در درون آنها ماده‏هاى شهابى تشكیل یافته‏اند از آهن، كلسیم، منیزیم، نیكل، آلومینیم، سدیم و...

یخ‏هاى سطحى ستاره‏هاى دنباله‏دار با بازگشت متوالى و عبور از نزدیك خورشید به تدریج ذوب مى‏شوند و در زیر آنها لایه‏هاى یخ جامدى باقى خواهند بود كه به خوبى از تاثیر اشعه خورشیدى محافظت مى‏شوند.

درجه حرارت این ستاره‏ها بستگى به فاصله آنها از خورشید دارد.

ستاره‏هاى دنباله‏دار مشهور

1 - مهشورترین ستاره‏هاى دنباله‏دار متناوب ستاره «هالى‏» (HALLEY,S,CMET) است این ستاره به وسیله «ادموند هالى‏»(1656 - 1742) عضو رصدخانه سلطنتى انگلستان پیش‏بینى شد. دكتر هالى در واقع یكى از همكاران جوان اسحاق نیوتن بود، وى براى اولین مرتبه اظهار داشت كه ستاره‏هاى دنباله‏دار دیده شده در سالهاى 1531م و1607 و 1682م بازگشت متفاوتى از یك ستاره دنباله‏دار مى‏باشند كه هر76 سال یك بار به دور خورشید گردش مى‏كند، محاسبات دكتر هالى نشان داد كه دنباله‏دار مزبور مجددا در سال 1758 در آسمان پدیدار خواهد شد، جرم مزبور كه به افتخار وى دنباله‏دار «هالى‏» نام گرفته بود، نخستین بار در شب كریسمس سال 1758 دیده شد، هالى تنها دنباله‏دارى است كه با چشم غیر مسلح دیده مى‏شود.

تاریخچه ظهور این دنباله‏دار به 240 سال پیش از میلاد و به گمانى‏467 سال قبل از میلاد حضرت مسیح(ع) بر مى‏گردد اما بازگشت‏هاى‏83 پیش از میلاد و همچنین 11 قبل از میلاد در تاریخ ثبت است و بازگشت‏هاى بعدى نیز مرتبا به ثبت رسیده است.

از آنجایى كه دنباله‏دار هالى تحت تاثیر نیروى گرانشى سیارات برجیس و كیوان(مشترى و زحل) قرار دارد لذا دوره گردش آن دقیقا ثابت نیست و بین 74 تا 78 سال به درازا مى‏كشد، از این‏رو بازگشت مجدد آن به سال 2 - 2061م با درخشندگى خوبى خواهد بود.

پژوهشهاى فضا ناوها

بازگشت‏سال‏1986م فرصت مناسبى بود تا دنباله‏دار هالى به كمك فضاناوهاى پژوهشى از نزدیك مورد بررسى قرار گیرد، هدف از این برنامه مطالعه ساختار جرم مزبور از نظر فیزیكى و شیمیایى و آزمایش هسته، و جو هالى و همچنین رابطه میان جرم آن با بادهاى خورشید بوده است.

بر این اساس مؤسسه پژوهش‏هاى كیهانى اروپا فضاناو جیوتو (Giotto) و شوروى‏ها دو فضاناو به نام «وگاى 1 و 2» ( Vega) و ژاپنیها نیز فضاناوهایى به سوى هالى روانه ساختند.

فضاناو وگا 1، در تاریخ‏6 مارس‏1986 از فاصله‏8889 كیلومترى آن گذشت، طراحان سفینه مزبور امیدوار بودند كه فضاناو وگا1، از گیسوى دنباله‏دار نمونه بردارى كند و هسته آن را به دقت مورد كاوش قرار دهد. با وجودى كه به دلیل پاره‏اى نواقص فنى، عكسبردارى واضح و روشن از هسته امكان‏پذیر نگردید، اما عكس‏ها و اطلاعاتى كه به زمین مخابره شد، كاملا شگفت‏انگیز و غیر منتظره بود.

وگا2، نیز در هشتم مارس همان سال از فاصله 8030 كیلومترى هسته هالى گذشت و با وجودى كه به وسیله غبارهاى گیسوى هالى به شدت بمباران گردید، توانست اطلاعات و عكس‏هاى جالب و گرانقیمتى به زمین ارسال دارد.

فضاناو جیوتو از فاصله 605 كیلومترى هسته عبور كرد و عكس‏هاى دقیق‏تر و روشن‏ترى به زمین مخابره نمود و نارسایى‏هاى وگاى 1 و 2 را جبران ساخت.

نتایجى كه كلا از این دیدارها به دست آمده، نشان مى‏دهد كه هسته هالى شكلى شبیه سیب‏زمینى دارد كه ابعاد آن به‏طور متوسط حدود 15×10×5/7 كیلومتر است و سطح آن همانند ذغال، سیاه بوده و نسبت‏بازتاب آن از 4درصد تجاوز نمى‏كند، عكس‏ها و اطلاعات مخابره شده نشان مى‏دهد كه هسته هالى در میان ابرى از غبار جاى دارد و عوارضى به صورت شكاف‏ها و گودال‏ها و فرورفتگى‏ها، در سطح آن به چشم مى‏خورد كه اندازه آن‏ها بین 100متر مكعب تا یك كیلومتر است.

علاوه بر عوارض مزبور، پدیده‏هاى فورانى كاملا غیر منتظره‏اى در سطح هسته به چشم مى‏خورد كه گاز از آن بیرون مى‏جهد.

گیسو و دنباله هالى از گازهایى كه از هسته تبخیر مى‏شوند، تشكیل مى‏یابند و غبار نیز از سطح هسته پراكنده مى‏گردد، در سطح رو به خورشید هسته هالى چند دهانه فورانى یافت مى‏گردد كه جمعا منبع اصلى گسیل گاز و غبار را تشكیل مى‏دهند، هسته هالى جسم سیاهى است كه نور خورشید را جذب مى‏كند و دمایى را معادل 300 تا 400 گلوین(27 تا127 درجه سانتیگراد) نشان مى‏دهد.

فضاناو جیوتو كه تا اعماق گیسوى هالى پیش رفته بود، مقدار گاز و تركیبات آن را اندازه‏گیرى كرده و چنین نشان مى‏دهد كه 80درصد گیسو از مولكول‏هاى آب و بقیه اكثرا از مولكول‏هاى دى‏اكسید كربن تشكیل یافته است. تجزیه و تحلیل ذرات غبار دنباله‏دار هالى كه به وسیله ابزارهاى نصب شده در جیوتو و وگا به عمل آمده، نشان مى‏دهد كه تقریبا 80درصد آنها حاوى ئیدروژن، كربن، نیتروژن، اكسیژن، و مقدارى گوگرد است و علاوه بر آن، مقدارى سدیم، منیزیوم، سیلیسیم، كلسیم و آهن نیز در آن یافت مى‏گردد.

2 - یكى دیگر از ستاره‏هاى دنباله‏دار متناوبى كه در تمام قسمت‏هاى مدارش قابل مشاهده بوده است، ستاره دنباله‏دار «شواسمن‏» است، این ستاره در حقیقت قابل توجه است و مدارش بین مشترى و زحل قرار دارد و درخشندگى آن تغییر مى‏پذیرد.

3 - از دیگر ستاره‏هاى دنباله‏دار قابل توجه ستاره‏اى است كه سال 1882م در روشنایى روز كاملا قابل رؤیت‏بود و از خرمن خورشید در فاصله 50000 كیلومترى سطح آن عبور نمود. (6)


پى‏نوشتها:

1) كفایة‏الموحدین، اسماعیل عقیلى، مقاله 4، بیان برخى از علائم ظهور، منتهى الآمال محدث قمى، فصل‏7 - در بعضى از علامات ظهوره، بحار، ج‏52، ص 195.

2) مدرك قبل.

3) مدرك قبل.

4) بحار، ج‏51، ص‏123 - روضه كافى، ج‏8، ص‏63.

5) بحار، ج‏51، ص‏129.

6) مایردگانى، نجوم به زبان ساده 2 /6 ترجمه محمد رضا خواجه‏پور، نشر گیتاشناسى‏1363ش، اطلس منظومه خورشیدى، ص 190، پاتریك مور، گرى هانت، برگردان عباس جعفرى، نشر گیتاشناسى 1374ش.


مجلات فصلنامه مكتب اسلام شماره 10- على زمانى قمشه‏اى


نوشته شده توسط شیعه در پنجشنبه 25 شهریور 1389 و ساعت 08:44 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ سیرى در ملكوت + مسائل علمى در زمان امام باقر(ع) + زندگانی امام باقر علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام هادی علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام جواد علیه السلام+ تحریف قرآن در کتابهای اهل سنت + گناه با فتواهای شرعی وهابیت+ صدق الله العظیم در آخر قرائت قرآن و همچنین بوسیدن قرآن بدعت است+ تسلیت+ شهادت به كفر مسلمانان، شرط ورود به آیین وهّابیّت+ محمّد بن عبد الوهّاب و تكفیر مسلمین و جهاد با آنان+ ابن تیمیه و تكفیر مسلمین و قتل آنان+ جنایت یزید در مدینه+ نکات تأمل بر انگیز در تشرّف آیت‌الله حاج شیخ اسماعیل نمازی شاهرودی+ صحیح بودن سند زیارت عاشورا در بیانی از ایت الله شبیری زنجانی

صفحات:

استفاده از مطالب این وبلاگ آزاد می باشد

به امید شناخت حق