تبلیغات
اسلام بدون وهابیت -شیعه جنوب - مردن در حال عدم شناخت امام، مردن جاهلیت است
مردن در حال عدم شناخت امام، مردن جاهلیت است | پاسخ به شبهات ,

بارى روایاتى كه از رسول خدا روایت‏شده و دلالت‏بر آن دارد كه افرادى كه بدون امام باشند، گمراه هستند بسیار زیاد و داراى مضامین مختلفى است.ما امروز یكى از آنها را كه شیعه و سنى بر آن اجماع دارند و صدور آنرا از رسول اكرم قطعى مى‏دانند ذكر مى‏كنیم:

من مات و لم یعرف امامه مات میتة جاهلیة[1].

«كسیكه بمیرد در حالیكه امام خود را نشناخته است مردن او مانند مردن مردمان جاهلیت‏بوده است‏».

اما از طریق شیعه این حدیث‏به چند عبارت روایت‏شده است.در «روضه كافى‏»[2] یك روایت و در «بحار الانوار» از «محاسن‏» برقى و «رجال‏» كشى و «اكمال الدین‏» صدوق مجموعا شش روایت‏بدین مضمون حدیث مى‏كند[3] كه:

من مات و لیس له امام مات میتة جاهلیة.

و نیز سه روایت از كتاب «اختصاص‏»[14] نقل مى‏كند، اول - از عمر بن یزید از حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام

كه مى‏فرمود:

«كسیكه بمیرد و امام زنده‏اى نداشته باشد كه او را بشناسد مانند مردن اهل جاهلیت مرده است. عرض كردم: من از پدر شما حضرت صادق علیه السلام نشنیدم كه در روایت‏خود از رسول در متابعت از امام، قید حیات و زنده بودن را نموده باشد، حضرت فرمود: سوگند به خدا كه پیغمبر این طور فرمودند.موسى بن جعفر فرمود: كه رسول خدا فرمودند: كسیكه بمیرد و امامى نداشته باشد زنده كه كلام او را بشنود و فرمان او را پذیرفته و اطاعت كند مانند مردمان جاهلى مرده است.

دوم - از محمد بن على الحلبی  مى‏گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمودند:

«كسیكه بمیرد و در تحت تربیت و فرمان امام زنده و ظاهرى نبوده باشد مانند مردن اهل جاهلیت مرده است‏».

سوم - از ابى الجارود ابى الجارود مى‏گوید: از حضرت صادق علیه السلام شنیدم كه مى‏فرمود:

«كسیكه بمیرد و امام زنده و ظاهرى نداشته باشد مانند مردمان جاهلیت مرده است. عرض كردم فدایت‏شوم حتما امام باید زنده باشد؟ حضرت دو مرتبه تكرار فرمود: امام زنده، امام زنده‏».

و سید علیخان كبیر در شرح صحیفه سجادیه[15] فرماید: روایات در این زمینه از طرق شیعه از حد شماره افزون است.اما از طریق اهل تسنن[16] حدیثى است متفق علیه بین عامه از رسول خدا كه فرمود:

من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة.

و حاكم در «مستدرك‏» آورده و از طریق ابن عمر صحیح شمرده است كه رسول خدا فرمود:

من مات و لیس علیه امام جماعة فان موته موتة جاهلیة.

و ابن مردویه حدیثى از على علیه السلام با سند متصل روایت كرده است كه

قال: قال رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم فى قول الله تعالى:

«یوم ندعوا كل اناس بامامهم‏»[17]

قال: یدعى كل قوم بامام زمانهم و كتاب ربهم و سنة نبیهم.

امیر المؤمنین علیه السلام از رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم در پیرامون تفسیر این آیه مباركه: «روزى كه مى‏خوانیم هر دسته از مردم را به نام امامشان‏» روایت مى‏كند كه رسولخدا فرمود: «هر گروه و طایفه‏اى خوانده مى‏شوند به نام امام زمان خودشان و كتاب پروردگارشان و سنت پیغمبرشان‏».

و ابن عساكر از خالد بن صفوان روایت را با سند متصل روایت كرده است كه رسول خدا فرمود:

لا تخلو الارض من قائم لله بحجته فى عباده.

«هیچگاه زمین از حجتى كه در میان بندگان خدا براى خدا قیام كند خالى نخواهد بود».

و دیگر از طریق عامه علامه امینى گوید: این حدیث از طریق ابى صالح از معاویه مرفوعا روایت‏شده و در «مسند» امام احمد حنبل ج 4 ص 96 وارد است كه رسول خدا فرمود:

من مات بغیر امام مات میتة جاهلیة.[18]

و سپس فرماید: این حدیث را حافظ هیثمى در «مجمع الزوائد» ج 5 ص 218، و ابو داود طیالسى در «مسند» خود ص 259 از طریق عبد الله بن عمر آورده و یك جمله را از رسول خدا بر آن افزوده است كه:

و من نزع یدا من طاعة جاء یوم القیامة لا حجة له.

یعنى: «كسى كه دست‏خود را از طاعت امام بیرون كشد در روز قیامت كه به محشر آید حجتى براى او نخواهد بود».

و نیز گوید: این حدیث را با الفاظ دیگرى از طرق مختلفى روایت كرده‏اند.

اول - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من مات و لیس فى عنقه بیعة مات میتة جاهلیة.

«كسى كه بمیرد و بر گردن و عهده او بیعتى نباشد مانند مردمان جاهلى مرده است‏».

این حدیث را مسلم در «صحیح‏» خود ج 6 ص 22، و بیهقى در «سنن‏» خود ج 8 ص 156 و ابن كثیر در «تفسیر» خود ج 1 ص 517 و حافظ هیثمى در «مجمع الزوائد» ج 5 ص 218 آورده، و شاه ولى الله در كتاب «ازالة الخفاء» ج 1 ص 3 به همین لفظ آورده، و استدلال كرده به آن بر وجوب نصب خلیفه بر مسلمانان تا روز قیامت‏به طور وجوب كفائى.

دوم - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من مات و لیس علیه طاعة مات میتة جاهلیة.

«كسیكه بمیرد و بر عهده او طاعت و فرمانى نباشد مانند مردمان جاهلیت مرده است‏».

این حدیث را احمد حنبل در «مسند» خود ج 3 ص 446 و هیثمى در «مجمع‏» ج 5 ص 223 آورده است.

سوم - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة

«كسیكه بمیرد و امام زمان خود را نشناسد مانند اهل جاهلیت مرده است‏».

این حدیث را تفتازانى در «شرح مقاصد» ج 2 ص 275 ذكر نموده و او را همانند قول خداى تعالى در مفاد و مفهوم قرار داده است، آنجا كه فرماید:

اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولى الامر منكم.

و به همین لفظ نیز تفتازانى در «شرح عقائد نسفى‏» مطبوع در سنه 1302 آورده است.مگر آنكه دست طبع كه باید بر ذخائر و ودائع علم امین باشد، در طبع سنه 1313، هفت صفحه از این كتاب را كه از آن جمله این حدیث‏شریف بوده است‏برداشته وتحریف نموده است.این حدیث را نیز شیخ على قارى صاحب كتاب «مرقاة‏» در خاتمه كتاب «الجواهر المضیئة‏» ج 2 ص 509 ذكر كرده است.و در ص 457 گفته است كه:

قول رسول خدا در «صحیح‏» مسلم:

من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة

معنایش آن است كه: كسى كه نداند امامى را كه واجب است‏به او اقتدا كند و از او پیروى نماید در زمان آن امام.

چهارم - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من خرج من الطاعة و فارق الجماعة[19] فمات، مات میتة جاهلیة.

«كسى كه دست از اطاعت امام بیرون كشد و از جماعت امام جدا شود و بمیرد مانند مردمان جاهلى مرده است‏».

این حدیث را مسلم در «صحیح‏» خود ج 6 ص 21، و بیهقى در «سنن‏» خود ج 8 ص 156 آورده، و در «تیسیر الوصول‏» ج 3 ص 39 از «صحیح‏» بخارى و «صحیح‏» مسلم از طریق ابوهریرة از رسول خدا روایت كرده است.

پنجم - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من فارق الجماعة[20] شبرا فمات فمیتته میتة جاهلیة.

«كسى كه از جماعت امام به اندازه یك وجب دور شود و سپس بمیرد پس مردن او مردن مردم جاهلیت است‏».

این حدیث را مسلم در «صحیح‏» خود ج 6 ص 21 آورده است.

ششم - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من مات و لا امام له مات میتة جاهلیة.

«كسیكه بمیرد در حالیكه امام نداشته باشد مرده است‏به مانند مردن مردم جاهلیت‏».

این حدیث را ابو جعفر اسكافى در «خلاصه نقض كتاب عثمانیه جاحظ‏» در ص 29 آورده است، و هیثمى در «مجمع الزوائد» ج 5 ص 224 و ص 225 به لفظ: من مات و لیس علیه امام فمیتته میتة جاهلیة، و به لفظ: من مات و لیس علیه امام مات میتة جاهلیة آورده است.

هفتم - قوله: صلى الله علیه و آله و سلم:

من مات و لیس لامام جماعة علیه طاعة مات میتة جاهلیة.

«كسى كه بمیرد و براى امام جماعت همه مردم بر عهده او فرمان و اطاعتى نباشد مرده است مانند مردن جاهلیت‏».

این حدیث را حافظ هیثمى در «مجمع الزوائد» ج 5 ص 219 ذكر كرده است.

هشتم - قوله صلى الله علیه و آله و سلم:

من اتاه من امیره ما یكرهه فلیصبر، فان من خالف المسلمین قید شبر ثم مات میتة الجاهلیة.

«كسیكه از ناحیه امیر و امامش به او چیزى رسد كه ناگوار است‏باید صبر و تحمل كند، زیرا كسى كه به قدر یك وجب از مسلمان‏ها تخلف ورزد و سپس مرگ او را دریابد به مرگ اهل جاهلیت مرده است‏».

این حدیث را در «شرح السیر الكبیر» ج 1 ص 113 ذكر كرده است.[21]

بارى این مجموع احادیثى بود كه بدین سیاق آورده شده و حكم رسول خدا را درباره افرادى كه به امام زمان خود معرفت پیدا نكرده‏اند به مثابه مردن اهل جاهلیت‏شمرده است.این احادیث از نقطه نظر سند جاى بحث نیست چون علاوه بر آنكه بسیارى از آنها داراى سند صحیح هستند از نقطه نظر كثرت به حد استفاضه بلكه به حد تواتر رسیده است، به طورى كه بعضى از بزرگان از جمله احادیثى كه از رسول - اكرم روایت‏شده و به حد تواتر معنوى رسیده است این حدیث را دانسته‏اند مانند حدیث

من كنت مولاه فعلى مولاه.

گویند این حدیث نیز به تواتر معنوى از حضرت رسول الله صادر شده است و بسیارى گفته‏اند تواتر لفظى دارد.

 

1-  سید علیخان كبیر در شرح دعاى چهل و هفتم از «ریاض السالكین‏» ص 501 فرماید: فمنه الحدیث المشهور المتفق على روایته عن النبى (ص): من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة.

2-  «روضه كافى‏» ص 146.

3-  «بحار الانوار» ج 7 ص 16 تا ص 20.

4-  «بحار الانوار» ج 15 كتاب الایمان ص 195.

5 -  «بحار الانوار» ج 7 ص 16 تا ص 20.

6-  همان.

7-  همان كتاب ص 18.

8- همان كتاب ص 17.

9-  همان كتاب ص 17.

10-  همان كتاب ص 17.

11-  همان كتاب ص 17.

12-  همان كتاب ص 20.

13-  «بحار الانوار» ج 7 ص 17.

14  «بحار الانوار» ج 7 ص 20.

15-  «تلخیص الریاض‏» ج 3 ص 242.

16-  همان كتاب ص 241.

17-  سوره اسراء 17- آیه 71.

18-  «الغدیر» ج 10 ص 358.

19-  مرحوم صدوق فرموده است: الجماعة اهل الحق و ان قلوا، و قد روى عن النبى صلى الله علیه و آله انه قال: المؤمن وحده حجة و المؤمن وحده جماعة (بحار الانوار ج 8 ص 2).

20-  همان.

21-  «الغدیر» ج 10 ص 359 و ص 360.


نوشته شده توسط شیعه در پنجشنبه 25 شهریور 1389 و ساعت 09:01 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ سیرى در ملكوت + مسائل علمى در زمان امام باقر(ع) + زندگانی امام باقر علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام هادی علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام جواد علیه السلام+ تحریف قرآن در کتابهای اهل سنت + گناه با فتواهای شرعی وهابیت+ صدق الله العظیم در آخر قرائت قرآن و همچنین بوسیدن قرآن بدعت است+ تسلیت+ شهادت به كفر مسلمانان، شرط ورود به آیین وهّابیّت+ محمّد بن عبد الوهّاب و تكفیر مسلمین و جهاد با آنان+ ابن تیمیه و تكفیر مسلمین و قتل آنان+ جنایت یزید در مدینه+ نکات تأمل بر انگیز در تشرّف آیت‌الله حاج شیخ اسماعیل نمازی شاهرودی+ صحیح بودن سند زیارت عاشورا در بیانی از ایت الله شبیری زنجانی

صفحات:

استفاده از مطالب این وبلاگ آزاد می باشد

به امید شناخت حق