تبلیغات
اسلام بدون وهابیت -شیعه جنوب - آغاز ترویج وهّابیّت و برخورد مردم با آن
آغاز ترویج وهّابیّت و برخورد مردم با آن | رهبران وهابیت ,
دكتر منیر العجلانى مى نویسد: «و تجمّع علیه أناس فی البصرة من رؤساء ها و غیرهم، فآذوه أشدّ الأذى، و أخرجوه منها»
(( تاریخ العربیّة السعودیّة: 88. )).
محمّد بن عبد الوهّاب در آغاز كارش به بصره آمد، و عقایدش را اظهار نمود، كه با مخالفت شدید بزرگان بصره مواجه شد، كه در نتیجه مردم علیه او قیام نموده و او را از شهر بیرون كردند.
او سپس به بغداد و كردستان و همدان و اصفهان روانه شد
(( او چهار سال در بصره، پنچ سال در بغداد و یك سال در كردستان و دو سال در همدان اقامت گزید

و اندك زمانى هم در اصفهان و قم بود و آن گاه به حُرَیْمَله اقامتگاه پدرش رفت. وهابیت مبانى فكرى و كارنامه عملى ص 36. ))
 و سر انجام به زادگاه خویش برگشت.
او در زمان حیات پدرش جرأت اظهار عقائد خویش را نداشت ولى پس از آن كه پدر او در سال 1153 در گذشت محیط را براى اظهار عقاید خویش مساعد یافت و مردم را به آیین جدید خود فرا خواند
(( رجوع شود به زعماء الإصلاح فی عصر الحدیث: 10، تاریخ العربیّة السعودیّة: 89، تاریخ نجد آلوسى ص 111. )).
ولى اعتراض عمومى مردم كه نزدیك بود خونش را بریزند، او را ناگزیر كرد تا به زادگاه خویش عُیَیْنه باز گردد، و بر اساس پیمانى كه با امیر آنجا «عثمان بن مَعْمَر» بست كه هر دو بازوى یكدیگر باشند، عقاید خود را تحت حمایت او بى پرده مطرح ساخت، ولى طولى نكشید كه حاكم عیینه به دستور فرمانرواى احساء، وى را از شهر عیینه اخراج كرد.
محمد بن عبد الوهاب به ناچار شهر دِرعِیّه را براى اقامت برگزید و با پیمان جدیدى كه با محمد بن سعود حاكم درعیه بست كه حكومت از آن محمد بن سعود و تبلیغ به دست محمد بن عبد الوهاب باشد.
اوّلین كارى كه «محمّد بن عبد الوهّاب» انجام داد، ویران كردن زیارتگاه هاى صحابه، و اولیاء در اطراف عُیَیْنه بود، كه از جمله آنان تخریب قبر «زید بن خطّاب» برادر خلیفه دوّم بود
(( عنوان المجد فی تاریخ نجد: 9، البراهین الجلیّة فی رفع تشكیكات الوهابیّة: 4، هذه هی الوهابیّة: 125، السلفیّة بین أهل السنّة والامامیّة: 307. ))،
 كه با واكنش شدید علماء و بزرگان مواجه گردید، به دنبال آن امیر عُیَیْنه به ناچار، شیخ را از این شهر بیرون كرد.
همان طورى كه در بخش «عصر ظهور افكار محمد بن عبد الوهّاب» اشاره شد،
((به صفحه  «عصر ظهور افكار محمد بن عبد الوهّاب» مراجعه شود. ))
در قرن 12 هجرى موقعیّت بسیار سخت و اوضاع بسیار نامناسبى  كه براى مسلمانان پیش آمد و كشورهاى اسلامى از هر طرف مورد تهاجم شدید استعمارگران قرار داشت، كیان امت اسلامى از سوى انگلیس، فرانسه، روس و امریكا تهدید مى شد ، جامعه اسلامى بیش از هر زمان دیگرى نیاز به وحدت كلمه داشت.
در این عصر، بیش از هر زمانى مسلمانان نیاز به وحدت و همكارى بر ضد دشمن مشترك داشتند، ولى متأسفانه  «محمّد بن عبد الوهّاب» مسلمانان را به جرم توسّل به انبیاء و اولیاء الهى، مشرك و بت پرست قلمداد كرد، و فتوا به تكفیر آنان داد، و خونشان حلال، و قتل آنان را جایز، و اموال آنان را جزء غنائم جنگى به حساب آورد، و پیروان او به استناد این فتوا هزاران مسلمان بى گناه را به خاك و خون كشیدند، كه در قسمت بعدى به تفصیل بیان خواهد شد. 

 


نوشته شده توسط شیعه در سه شنبه 6 مهر 1389 و ساعت 07:27 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ سیرى در ملكوت + مسائل علمى در زمان امام باقر(ع) + زندگانی امام باقر علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام هادی علیه السلام+ نگاهی به زندگی امام جواد علیه السلام+ تحریف قرآن در کتابهای اهل سنت + گناه با فتواهای شرعی وهابیت+ صدق الله العظیم در آخر قرائت قرآن و همچنین بوسیدن قرآن بدعت است+ تسلیت+ شهادت به كفر مسلمانان، شرط ورود به آیین وهّابیّت+ محمّد بن عبد الوهّاب و تكفیر مسلمین و جهاد با آنان+ ابن تیمیه و تكفیر مسلمین و قتل آنان+ جنایت یزید در مدینه+ نکات تأمل بر انگیز در تشرّف آیت‌الله حاج شیخ اسماعیل نمازی شاهرودی+ صحیح بودن سند زیارت عاشورا در بیانی از ایت الله شبیری زنجانی

صفحات:

استفاده از مطالب این وبلاگ آزاد می باشد

به امید شناخت حق